آبروی انسان

مثل قطره قطره گلاب!

گلاب قطره قطره به دست ميآيد، آن هم با چه زحمتي!

گلچينها اول صبح كه ميشود به باغ ميروند و با چيدن گلها چه خارها كه تحمل ميكنند، و بعد هم آنها را به ديگ پر از آب ريخته و ميجوشانند. آبها بخار شده، و بخارها قطره قطره ميشوند، و قطرهها در ظرفهاي بزرگ جمع ميشوند، و تازه يك ديگ گلاب به دست ميآيد. اما همين ديگ گلاب كه محصول ساعتها تلاش و كوشش است. با يك چشم بر هم زدن ميتوان لگد كرد و همه را زير دست و پا ريخت. حالا اگر شما جاي گلابگير باشي چه حالي پيدا ميكني؟

عزيز من! جان من! آبرو مثل گلاب است و به قول قديميها مثقال مثقال جمع ميشود يعني يك شبه به دست نميآيد، بلكه آنقدر بايد در زندگي خود گل بكاري تا چند قطره آبرو به دست آوري. اما ببين بعضيها چه دلي دارند، همين آبرو را يك شبه، يك باره، و با يك حرف همه را ميريزند.

قبول كن كه سخت است.

به همين خاطر است كه خدا روي آبروي مردم سخت حساس است.

تا جايي كه اميرالمؤمنين علي(ع) فرمود:

«مَن تَتَبّعَ عَورات الناسِ كَشَفَ اللهُ عَورَتهَ»

يعني هر كس در زندگي مردم سَرَك بكشد و عيب و ايراد آنها را دنبال كند، خداوند عيب و ايراد او را فاش و بر ملا ميسازد.

و در حقيقت با اين كار خداوند ميخواهد به آدمي بفهماند كه آبروي مردم ريختن خيلي تلخ است و تا نچشي نميفهمي، پس بچش!

حوزه علمیه ابهر...